Zoals gewoonlijk wordt op 6 mei het Clubkampioenschap EFC-ITC gehouden. Ook dit jaar beloofde het een sfeervol teamgebeuren te worden met de zon als aangenaam extraatje.

Een belangrijke schakel van het EFC-ITC damesteam was er dit jaar niet bij, Charlotte Dedaele. Zij liet Veurne namelijk haar topvorm zien! Dikke proficiat Teamiee 🙂

In de voormiddag werd het zwemmen afgenomen in het zwembad van Izegem en dit over een afstand van 500m. Vervolgens werd er om 15 u gefietst en gelopen over een afstand van 22km fietsen en 4,7km lopen. Voor het zwemonderdeel had ik één doel. Beter doen dan vorig jaar! Check, eerste doel voltooid. Wordt het opnieuw een inhaalrace?! Ja zeker, Ik wist wat gedaan. De tactiek was simpel. De tijd die ik verloren had op de andere dames tijdens het zwemmen zou ik terug goedmaken tijdens het fietsen om daarna stand te houden in het lopen en hopen op top drie.

De start van het fietsen verliep vlot. In de eerste ronde kwam ik op 1min van Jonie, van wie ik wist dat ze sowieso voor plaats twee zou gaan! Uiteindelijk kon ik nog naar 44sec. Aan de start van het looponderdeel wist ik dat ik in positie vier zat. Een 1ste plaats was sowieso niet mogelijk. Dit door een vedette van atleet (Ine Couckuyt). Het hopen op een 2de plaats was beslissend tijdens het fietsen. Dus dit was ook gepasseerd. Nu stond mij enkel nog plaats 3 te bemachtigen.

De eerste ronde tijdens het lopen was verschrikkelijk. Het alles geven tijdens het fietsen zorgde voor een verzuring van de kuiten. Het minder voor/midvoet lopen ontlaste de kuiten waardoor ik toch tempo kon houden. Door de vele rechte stukken zag ik dat de derde plaats steeds dichter en dichter kwam. Het was nu een kwestie van het kopje te gebruiken. ‘Het gaat nu niet meer om de tijd Margot.’, zei ik tegen mezelf. Het doel was top drie!

Ik kwam bij Delphine (plaats 3). Wat doe ik? Blijf ik erachter of hou ik mijn eigen tempo aan? Opnieuw zei ik tegen mezelf ‘denk aan uw doel Margot’. Ok, erachter blijven dus! Ik vond het verschrikkelijk. Stel dat dit iemand bij mij zou doen… zo in de voeten hangen. Maar part of the game zeker?! De laatste km hernam ik mijn eigen tempo. Ik kon Delphine achter mij laten en zo in derde positie over de finish komen.

Dank u wel aan de EFC-ITC voor de goede organisatie, en de fantastische sfeer.

Last but not least: Dank u wel aan de trouwe Supporters Jerina en Ulrike A.K.A Sluunse 😀 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *