Terwijl alle internationale atleten en de extreem grote vedetten aan de startlijn staan in Antwerpen. Gaat op het zelfde moment een kwarttriatlon door op de grote Markt in Kortrijk. Voor de wat recreatieve triatleet een uitgelezen kans om niet in de massa van de toppers terecht te komen. Of, toch met uitzondering van Ine Couckuyt,  die als een speer wegvloog en we de hele wedstrijd niet meer terug zagen 🙂

Als 8stedame uit het water en een kleine minuut achter op top 4. Goed, perfect, top, en nu aan de inhaalrace beginnen. Uit de wisselzone, en al enkele kunnen achterlaten. 1ste fietsronde afgewerkt. Positie 5 check en minder dan 45 sec. op positie 4. Het forceren op de fiets was geen optie. Door de vele wind en het hele zware fietsparcours was doseren een must.

Lopen wanneer er gefietst mag worden…. Het is eens iets anders. Voor ‘kulakberg’, halfweg de lange aanloopstrook liep het plots wat minder soepel. Platte band, yees it is. GLAS was de boosdoener! De tranen in de ogen en uitbollen. Alle mogelijk opties raasden door mijn hoofd: Stoppen, lopen, help… iemand? Jaa, Stijn!! Die staat op Kulakberg. Misschien kan die iets doen? Vele handen maken licht werk… En hup Margot terug de fiets op. Euforie door mijn hele lijf. Geen 2deDNF, Ik ben content.

Ok, nu terug focus. Het fietsen afwerken en nog de schade proberen te beperken. Eten, drinken en starten aan het lopen. Na het lange fietsonderdeel en enorm zware benen, een goed loopnummer afgewerkt. Uiteindelijk als 5de kunnen finishen.

met wat reflectie kan ik hieruit zeker lessen trekken voor toekomstige wedstrijden!

Op naar een volgende hopelijk pechvrije kwarttriatlon. Dit in Oudenaarde. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *